In de column die deze week op de GBS webstek te vinden was lees ik:

Dan de discussie over het buitengebied van Slochteren. Veel commotie, doem scenario's over hoogbouw aan de Veenlaan, molens die geen 'lucht' meer krijgen en die noodgedwongen 5 meter moeten worden opgehoogd. Bossen rond de molen die gekapt moeten worden, om aanvoer van frisse wind te garanderen, opdat de molenaar zijn werk kan doen.

Dat ben ik, die molenaar .  En ik denk er heel anders over dan de overigens onbekend gebleven auteur. Mijn mening:

• commotie. Mensen komen voor Slochterse begrippen massaal opdagen, geven hun mening en laten hun betrokkenheid zien. Dat lijkt me nou juist een goede zaak. Het is ook volledig in lijn met de uitgangpunten van de meeste, zo niet alle politieke partijen: de democratie is een zaak van het volk, voor het volk en door het volk.  
  

• hoogbouw. Ik ben blij te lezen dat ook de schrijver van de column dit als een doem-scenario betitelt.  Hoogbouw lijkt ons nu denk ik ongeveer even surrealistisch toe als een jaar of wat geleden  massale bouw van huizen in het Slochter veld nog was.Het kan, als wij niets doen, heel snel werkelijkheid worden.  

• rond de molen. Slochtenaars hebben van oudsher grote achting voor de molens en het open landschap, wat af te lezen valt uit de talloze straatnamen in Slochteren en Schildwolde die vernoemd zijn naar molenonderdelen en -begrippen. Het is nu juist dat dat bedreigd wordt wat de mensen tot 'commotie' drijft!  De Slochter Molens zijn ook beschermde Rijksmonumenten, het zou dus zaak moeten zijn van alle partijen om voor deze molens en hun omgeving op te komen. Wat betreft de bossen en struiken rond de molens: die waren er niet tot de 70-er jaren. De voormalige muldershuisjes werden toen verkocht aan particulieren.  De nieuwe bewoners van de muldershuisjes vonden de door molenaar zo gewaardeerde openheid nogal een kale boel en plantten dus bomen en struiken. Die groeiden vervolgens in 30 jaar uit tot heuse bossen, waardoor de molens een deel van hun natuurlijke habitat kwijtraakten. Dat kan uiteindelijk zelfs leiden tot schade aan de molens, die, net als fietsen en mensen, in beweging moeten blijven om in goede conditie te blijven. Inmiddels is er al heel veel goed werk gedaan om de biotopen te verbeteren: rond de Fraeylemamolen is de bebossing helemaal gekapt, rond de Ruiten is verleden jaar al veel hout verdwenen en ook rond De Groote Poldermolen is en wordt stevig gekapt. Dit najaar worden de zichtlijnen tussen dorp en molen weer hersteld.

Afspraken tussen burgemeester Verstegen en de  provincie over woningcontingenten !

Dat verhaal deed inderdaad de ronde. De SBB heeft dat uitgezocht  en het bleek, voor zover wij kunnen bezien, compleet nonsens. Dat hebben we dan vervolgens ook openbaar gemaakt. 

En dan dhr. Klöpping, voorzitter van het actiecomité  'Het Slochter Buitengebied',

Bijna goed, mijn naam en functie kloppen. Maar de organisatie is een Stichting met als naam 'Stichting Belangenorganisatie Buitengebieden'. Overigens is er wat mij betreft niets mis met "actiecomite's", in tegendeel, maar zij hebben vaak een tijdelijk karakter. De SBB wil over een paar jaar ook nog  bestaan. 

Vindt het niet erg dat voorzieningen zoals scholen uit het dorp Slochteren verdwijnen, immers Hoogezand is erg dichtbij,.

De schrijver smijt nu 'voorzieningen' op een grote hoop, maar ik zie toch echt wel verschil tussen die 'voorzieningen'. Ik noem er twee: winkels en scholen.

• Winkels: in mijn jeugd (jaren zestig) was Slochteren, net als alle andere dorpen, een waar middenstandsparadijs. Maar in de jaren 70 en 80 ontstonden in de regio koopcentra, zoals het winkelcentrum Gorecht in Hoogezand, waar men meer zaken te koop had tegen geringere prijzen dan in Slochteren. De mensen werden in die tijd ook veel mobieler, het wegennet dichter en beter begaanbaar, denk aan de 'snelweg' die toen door Slochteren werd gelegd. Afijn, men reed dus steeds vaker even (10 minuten) naar Hoogezand. En vanaf die tijd is het dan ook doodgebloed in Slochteren. De middenstand wist er indertijd niet adequaat op te reageren, ik zou eigenlijk ook niet weten wat ze dan hadden moeten doen. Ze hadden de centen of de leeftijd niet om een Grote Winkel neer te willen zetten en Slochteren had de ambitie indertijd niet om uit te groeien tot een regionaal winkelcentrum. De Slochter middenstand is nu dan ook grotendeels verdwenen. Een deel heeft indertijd zijn nering verplaatst naar .. Hoogezand. Krokodillentranen ten spijt, maar een enorm offer was dat nou ook weer niet, men reed immers comfortabel en snel in 10 minuten naar de zaak  Menig Slochter boer kostte het meer tijd om, met alle door de ruilverkaveling noodzakelijke omwegen, op zijn land te komen. Maar het was niet allemaal treurig en triest: de winkels die in en rond het dorp zijn overgebleven hebben nog steeds een gezonde omzet. Ze lijken vooral te overleven omdat ze iets bieden wat men in de regionale centra niet biedt: aan huis bezorgen, goed advies geven, persoonlijke aandacht. Dat is mogelijk ook een wijzing naar hoe je in de toekomst de middenstand in Slochteren vorm moet geven, daar liggen onze kansen.  Niet meer, maar beter.

• Scholen: ik bezie de demografische ontwikkelingen en constateer dat het onmogelijk is het huidige scholenbestand in stand te houden: er zijn in de toekomst veel minder kinderen dan nu het geval is.  Al bouw je 1000 huizen in het veld, dat maakt niet uit: daar komen na verloop van tijd ook 'olle griezen' in te wonen. Welnu, als socialist ben ik de mening toegedaan dat scholen een zaak zijn van de Rijksoverheid. Als er straks minder kinderen zijn moet er gekozen worden: ofwel meer geld naar de scholen, zodat we alle scholen kunnen openhouden, ofwel concentratie. Ik denk dat het wel weer een centenkwestie zal worden en dat het dus op 'concentratie' uitdraait. Maar daar ben ik geen voorstander van! Ik wil graag kleine scholen, met goede leraren, acht alleen de kans klein dat de overheid, zoals ik die de afgelopen jaren heb leren kennen, dat gaat bekostigen. Mogelijk, als men links blijft stemmen en denken, gaat dat alsnog gebeuren. Maar mogelijk gaat het met scholen ook wel net als met de kleine middenstanders uit de jaren zestig.Wie weet gaan mijn kleinkinderen wel niet meer naar een fysieke, maar naar een virtuele school, met alle na- en voordelen van dien. 

Natuurlijk moet de discussie doorgaan omtrent de juiste invulling en aantallen en niet tevergeten het beeldkwaliteitsplan voor het buitengebied. Voorlopig is alleen de visie vastgesteld.

Gelukkig wel. De SBB bljijft zich in de komende tijd actief inzetten!